بهمن 14, 1398 بازدید : 209 شناسه خبر : 9881
“دست به دست”

وقتی بچه‌های کلاس‌های کلاس‌های ششم و هفتم رویداد فضای مجازی داشتن ما مسئولیت داشتیم که از آن‌ها پذیرایی کنیم.

بسم الله

“پذیرایی رویداد فضای مجازی”

وقتی دانش آموزان پایه های ششم و هفتم رویداد فضای مجازی داشتن ما مسئولیت داشتیم که از آن‌ها پذیرایی کنیم.

مدرسه این بار به ما گفته بود که باید چه‌کار هایی بکنیم و لوازم مربوط رو برامون تهیه کرده بودن.

چند دقیقه نشده بود که بچه‌ها توی مدرسه جمع شده بودن، آقا رحمانی شروع کردن به گروه‌بندی ما. همه بچه ها به گروه‌های تهیه آتش و درست کردن جوجه، سیخ کردن جوجه‌ها، درست کردن نون و پذیرایی تقسیم شدند.

اول بچه‌ها رفتن و وسایل رو تحویل گرفتن و بین گروه ها تقسیم کردن.

اولین گروهی که شروع به کار کردن گروه درست کردن نون بود. چون بعد از درست کردن نون باید چند ساعت می‌گذاشتن تا خمیر وَر بیاد.

بعد از آنها هم گروه پذیرایی رفتن تا اولین پذیرایی رو به دست شرکت کنندگان در رویداد برسونند.

 

در همین حین بود که گروه سیخ کردن جوجه شروع کرد به درست کردن مایع جوجه و گذاشتن جوجه در آنها

گروه تهیه آتش هم شروع کرد به درست کردن منقل

 

همین طوری کارها پیش می‌رفت و بچه ها پذیرایی ها رو می رسوندن به دست شرکت‌کنندگان رویداد. بچه‌ها که جوجه ها رو سیخ کردن، سیخ ها رو رسوندن به دست بچه هایی که منقل رو درست کردن . بچه‌هایی که نون درست کردن نون ها رو رسوندن به گروه پذیرایی و وقتی جوجه‌ها درست شد اون ها رو هم رسوندن به دست گروه پذیرایی.

و در آخر گروه پذیرایی و نهار رو به دست کسانی رسوندند که سر سفره منتظر نهاری بودند که باعث می‌شد نیرویی به دست بیارن تا بتونن این رویداد رو ادامه بدن.

به خاطر دست به دست شدن کار ها به معنای اینکه هر کی وظیفه و مسئولیت خودش رو انجام می‌داد اسم کلیپی که می‌بینید رو گذاشتتیم کلیپ دست به دست

 

 

 

 

 

 

به این دلیل که کارها خوب پیش می‌رفت آقای علم‌الهدی کلید بوفه رو به ما دادن و بهترین پاداش برای ما بود.

با تشکر از توجه شما  |  گروه رسانه‌ای پایه هشتم

اشتراک گذاری
کلمه های کلیدی
ثبت دیدگاه